Former site of Kilns in Dayao Road, Baksteenziegelovenlocatie in het district Liangxi, Wuxi, China.

Het voormalige steenbakkerijcomplex aan de Dayao Road ligt op de oostoever van het oude Grote Kanaal Peking-Hangzhou in de historische wijk Qingmingqiao in Wuxi. Van de oorspronkelijke 100 ovens resten er ongeveer 42, waarvan 19 redelijk intact, vooral tegenstroomovens en enkele ringovens, verspreid over 1,5 km. Een grijze stenen plaat en een bakstenen poort met pannendak markeren de ingang.

De steenovens aan de Dayao Road ontstonden in de Ming-dynastie en bloeiden onder de Qing; de kroniek van het district Wuxi uit de Kangxi-tijd vermeldt dat buiten Suzhou alleen Wuxi steenovens had en kopers van honderden li ver weg trok. Onder keizer Jiaqing leverden de ovens gouden bakstenen voor de Verboden Stad. Tijdens de Taiping-opstand van 1860 lag de productie stil en werd hervat onder Tongzhi, toen de ovens zich langs de route aaneenregen.

De naam Dayao Road, vastgesteld in 1932, komt van ‘Dayao huo’ (waren van de grote ovens), de lokale bakstenen die gewaardeerd werden om hun taaiheid en weerbestendigheid, tegenover ‘waren van de kleine ovens’ elders. Bewoners maakten hun huismuren zwart met ovenroet, omdat ze toch wel zouden bederven. Een Ming-lied verzameld door Feng Menglong noemt al de ovenarbeiders van Wuxi.

Het terrein loopt langs de Dayao-weg op de oostoever van het oude Grote Kanaal, in de historische wijk Qingmingqiao van Wuxi, ongeveer 1,5 km vanaf de haven van Bodugang. Het in 2009 op de vroegere ovens Chen Dayao, Liuli en Liuwei geopende Ovenmuseum van Wuxi is de belangrijkste stop. De bewaarde ovens staan in de openlucht tussen oude huizen; reken tijd om de weg af te lopen.

Het zijn baksteenovens, geen porseleinwerkplaatsen: de meeste bewaarde ovens zijn tegenstroomovens, enkele ringovens. Bij een vergelijkende stookproef in 1956 bleek de klei van Dayao beter bestand tegen hitte en fijner van dichtheid dan die van Jiaxing; vandaar de druksterkte van de blauwe Dayao-baksteen.