Huāniǎoshān Lighthouse, Maritieme vuurtoren in Zhoushan, China

De vuurtoren van Huaniaoshan staat op een landtong aan de noordwesthoek van het eiland Huaniao, aan de noordrand van de Zhoushan-archipel. De cilindervormige toren is 16,5 meter hoog: het onderste deel is wit, van beton en metselwerk, het bovenste is bekleed met zwarte ijzerplaten. Binnen telt de toren vier verdiepingen, bekroond door een koepel van gegoten brons met windwijzer en een beglaasde lantaarnkamer met buitenomloop.

De vuurtoren werd in 1870 gebouwd met Britse financiering en in Shanghai geworven arbeiders, nadat de douanedienst van de Qing een eerste reeks vuurtorens had gepland voor de drukke routes van Shanghai en Ningbo naar Japan. Groot-Brittannië beheerde hem tot Japan hem in 1943 overnam; in de oorlog werd hij gebombardeerd, met slechts lichte schade. China nam hem in 1950 over; nu beheert de maritieme autoriteit van Shanghai hem.

De Internationale Vereniging van Maritieme Navigatiehulpmiddelen erkende dit bouwwerk in 1997 als een van de Historische Vuurtorens van de Wereld.

De 2 kW halogeenlamp in de lantaarnkamer draait één keer per minuut en zendt vier bundels uit met een bereik van 24 zeemijl. Bij mist laat de misthoorn elke 80 seconden twee stoten van 1,5 seconde horen, tot 4 zeemijl ver hoorbaar; de lokale bevolking noemt hem de ‘oude gele os’.

Het mistsein geeft elke 80 seconden twee stoten van elk 1,5 seconde en reikt tot 4 zeemijl, het grootste bereik van alle Chinese mistseinen; de bewoners noemen het vanwege de lage toon "Oude Gele Os". De vierzijdige lens draait één keer per minuut en zendt vier stralen 24 zeemijl ver.