Tanhualin, Straat in het district Wuchang, Wuhan, China

Tanhualin is een 1.221,23 meter lange oost-weststraat in het district Wuchang, Wuhan, van Zhongshan Road tot de Desheng-brug tussen de heuvels Huayuan en Pangxiejiao. Ze ontstond na de vastlegging van de stadsmuren van Wuchang in 1371, onder keizer Ming Hongwu, en zijstraten als Gejiaying takken erop af. Historische gebouwen staan langs de straat, waaronder het 1937 gebouwde pastoorshuis op Huayuan-heuvel nr. 90 en de Zweedse missiepost uit 1890 op nr. 92-108.

Tanhualin ontstond na de stadsuitbreiding van 1371 onder Ming-keizer Hongwu, die de muur van Wuchang vastlegde; de straat ligt in het noorden van de oude stad, tussen de Huayuan- en Pangxiejiao-heuvel. De historische panden dateren van 1890 tot 1937, waaronder de Zweedse missie op nummer 92-108 en het pastoorshuis van 1937 op nummer 90.

De naam Tanhualin wordt volks verbonden met een versregel van de Tang-dichter Bai Juyi, en de straat komt voor in de roman ‘De lente komt naar Tanhualin’ van de Wuhane schrijfster Fang Fang. In de omliggende oude wijk staan ook de christelijke Chongzhen-kerk, het Renji-ziekenhuis en het vroegere woonhuis van Cai Guangji.

De straat loopt oost-west over 1221,23 meter, van de Zhongshan-weg tot de Desheng-brug, tussen de heuvels Huayuan en Pangxiejiao. Van de hoofdstraat takken steegjes zoals Gejiaying af. Het dichtstbijzijnde metrostation is Wushengmen.

Tanhualin komt voor in de roman ‘De lente komt naar Tanhualin’ van de in Wuhan opgegroeide schrijfster Fang Fang. De straatnaam wordt ook in de traditionele tekens 曇華林 geschreven.