Gate of China, Ceremoniepoort op Tiananmenplein, China

De Poort van China was een bakstenen en stenen bouwwerk met drie doorgangen, gelegen op de centrale as van Peking tussen de Zhengyang-poort en Tiananmen. Het maakte deel uit van een reeks poorten die de belangrijkste zones van de stad van elkaar scheidden.

De poort werd gebouwd onder keizer Yongle tijdens de Ming-dynastie en heette oorspronkelijk de Grote Ming-poort. De naam veranderde twee keer als gevolg van politieke omwentelingen: in 1644 werd het de Grote Qing-poort, en in 1912 de Poort van China na de stichting van de republiek.

De poort markeerde de zuidgrens van de Keizerlijke Stad, niet van de Verboden Stad. De naam veranderde met elke dynastie: Grote Ming-poort, kort Grote Shun-poort onder Li Zicheng in 1644, Grote Qing-poort en in 1912 Poort van China. Alleen de keizer, keizerin en keizerin-weduwe mochten er in draagstoel door; de keizerin betrad de Verboden Stad via deze poort alleen voor haar huwelijk.

De poort bestaat niet meer, want die werd in 1954 gesloopt, en het Plein van de Hemelse Vrede ligt nu op de plek waar hij ooit stond. Informatiepanelen en nabijgelegen musea helpen bezoekers een beeld te vormen van hoe dit gebied er vroeger uitzag.

Tussen deze poort en de Zhengyang-poort lag vroeger een gebied dat bekendstond als de Schaakbordstraten, een netwerk van smalle steegjes tussen marktkramen. Die commerciële ruimte werd later vrijgemaakt om het open plein te vormen dat bezoekers vandaag doorkruisen.