Guanlin, Historisch tempelcomplex in Luoyang, China

Guanlin is een architectonisch complex uit de Ming- en Qing-dynastie in het district Luolong, Luoyang, aangelegd langs een noord-zuidas met een danspaviljoen, een poort, een ceremoniële poort, een stenen leeuwenpad en drie hoofdhallen die naar een grafheuvel leiden. Het beslaat meer dan 180 mu, met meer dan 150 hallen en vertrekken en ongeveer 800 oude cipressen.

Guanlin markeert de plek waar volgens de overlevering Cao Cao in 220 na Chr. het afgehakte hoofd van Guan Yu met eer liet begraven, nadat Sun Quan het naar Luoyang had gestuurd. In de Ming-periode stond er al een tempel; het huidige complex werd in 1592, het twintigste jaar van het Wanli-tijdperk, herbouwd en onder de Qing uitgebreid. In 1666 verleende de Kangxi-keizer de titel 'Lin', waardoor het naast het Konglin in Qufu de enige Guan-tempel met die aanduiding is.

De naam Guanlin („bos van Guan“) werd in 1666 onder keizer Kangxi verleend, toen het graf net als de Konglin van Confucius in Qufu de titel „Lin“ kreeg; het is de enige Guan Yu-tempel met die aanduiding. De oostmuur van de poort draagt de tekens „Zhongyi“ (trouw), de westmuur „Renyong“ (dapperheid). De Yimen-poort bewaart een door keizerin-weduwe Cixi eigenhandig geschreven plaquette, „Wei Yang Liu He“, en een stele waarop een gedicht van Guan Yu met bamboebladeren zou zijn gevormd.

Het complex ligt ongeveer 7 km ten zuiden van de oude stad van Luoyang, in de gemeente Guanlin (district Luolong). Men komt binnen via de poort ten zuiden van het Guanlin-plein, waar de operatoren Qianqiujian staat, en volgt de noord-zuidas: poort, ceremoniële poort, leeuwenstenen pad, hallen en ten slotte de grafheuvel. Het leeuwenstenen pad is uniek onder de Guan Yu-tempels.

De stellegang bewaart 440 grafschriften en inscripties, van het Wei-rijk tot de Republiek, plus 82 afdrukken, te zien in de oostvleugel sinds het Museum voor Oude Kunst van Luoyang hier op 1 januari 1981 opende. De westvleugel toont 88 stenen beelden, van de Oostelijke Han tot de Republiek, waarvan 25 als nationaal erfgoed van de eerste rang gelden.