Lijiang

Lijiang is een prefectuurstad in de zuidwestelijke provincie Yunnan, die meerdere districten omvat en omgeven is door besneeuwde bergketens. De oude stadskern bevat ongeveer 350 straten en steegjes verbonden door open waterlopen en omzoomd door traditionele houten huizen met gebogen daken.

De nederzetting groeide uit tot een belangrijk handelspunt vanaf de 13e eeuw, toen karavanen thee, paarden en zout uitwisselden tussen Tibet en de oostelijke provincies. Een aardbeving in 1996 beschadigde veel gebouwen maar leidde tot internationale restauratie-inspanningen die de plek later de status van Werelderfgoed opleverden.

De Naxi-bewoners bewaren hun dongbaschrift, een van de laatste pictografische schrijfsystemen ter wereld, nog zichtbaar op papier en houten platen. In theehuizen en op kleine pleinen voeren oudere muzikanten traditionele melodieën uit die door de eeuwen heen mondeling zijn overgedragen.

Bezoekers moeten zich voorbereiden op koelere temperaturen en dunnere lucht, aangezien de oude stad op ongeveer 2400 meter boven zeeniveau ligt. De paden zijn grotendeels geplaveid en steken over kleine bruggen, dus comfortabele schoenen helpen bij het navigeren over de vele trappen en oneffen oppervlakken.

In tegenstelling tot andere Chinese steden uit dezelfde periode bouwde deze plek geen verdedigingsmuren en vertrouwde op de natuurlijke bescherming van omliggende bergen. Het watersysteem omvat meer dan 300 bruggen, die allemaal op verschillende manieren hout, steen of gecombineerde materialen gebruiken.