Bombay Reef, Koraalrif in de Paraceleilanden, Sansha, China

Bombay Reef is een atol aan de zuidkant van de Xuande-groep van de Paracel-eilanden, dat een met rotsen bezaaide lagune omsluit die meestal minder dan 10 meter diep is en maximaal 17 meter bereikt. Het rif strekt zich ongeveer 10 mijl van oost naar west uit en is steil, met een vuurtoren aan de zuidwestkant.

Het fregat HMS Aire, onderweg van Hongkong naar Singapore voor uitdienststelling, liep in de vroege uren van 20 december 1946 vast op Bombay Reef. Drie dagen later bij toeval opgemerkt door de HMS Bonaventure, werden de 85 bemanningsleden en de scheepshond zonder ernstige slachtoffers gered. In mei 1967 verging de schoener Dante Deo hier; de bemanning werd gered door een amfibievliegtuig van het 37th Air Rescue Squadron.

De Chinese naam van het rif, Langhuajiao („golvenbloemrif”), komt van de branding boven de ondiepe koraalkoppen; ook Pengbojiao is in gebruik. In het Vietnamees heet het Đá Bông Bay, „vliegende bloemenrots”. In 1996 werden er vier basispunten van de Chinese territoriale zee vastgesteld.

Bombay Reef is geen bezoekerslocatie: het rif wordt beheerd en patrouilleerd door de Chinese grenspolitie, en de vuurtoren staat aan de zuidwestpunt van een steil rif van 10 mijl lang. Het rif ligt bij een internationale scheepvaartroute, en minstens één wrak is boven water en op de radar vanaf 15 mijl zichtbaar. Nader alleen met officiële toestemming.

De lagune is ondiep, hooguit 17 m op het diepste punt en meestal minder dan 10 m, en het zand ervan geldt als makkelijk te winnen, een grondstof voor kunstmatige eilanden. In 1996 werden vier basispunten van de Chinese territoriale zee bij het rif vastgesteld.