Changbaigebergte, Bergketen tussen Noordoost-China en Noord-Korea.

De Changbai-bergen vormen een bergketen die zich uitstrekt tussen China en Noord-Korea, met talrijke pieken die aanzienlijke hoogten bereiken. Het landschap vertoont gevarieerd terrein met valleien, bosrijke hellingen en alpine zones die sterk veranderen met de hoogte.

Het gebergte wordt genoemd in de Klassieker van Bergen en Zeeën als Buxian Shan, in het Boek van de Latere Han als Shanshan Daling en in het Nieuwe Boek van de Tang als Taibai Shan. De naam Changbai Shan raakte in gebruik onder de Liao-dynastie van de Kitan (916–1125) en daarna onder de Jin van de Jurchen (1115–1234). De keizerlijke Qing-familie situeerde er de mythische geboorte van Bukūri Yongšon, voorvader van Nurhaci.

De Chinese naam Changbai Shan, ‘gebied van de altoos witte berg’, werd voor het eerst gebruikt onder de Liao-dynastie en later door de Jurchen-Jin. Het gebergte geldt als de mythische geboorteplaats van Bukūri Yongšon, voorouder van Nurhaci en de keizerlijke familie Aisin Gioro, stichters van de Qing-dynastie, die de bergen als hun traditionele thuisland beschouwden.

De toegang verandert seizoensgebonden doordat zware sneeuwval hogere zones voor lange perioden blokkeert en paden moeilijk maakt. Bezoekers moeten zich voorbereiding op wisselende weersomstandigheden en geschikt materiaal meebrengen voor meerdere klimaatzones.

De Paektu, met 2.744 m de hoogste top van de keten, omsluit het Hemelmeer, een vulkanisch kratermeer op 2.189,1 m hoogte. In het water groeien vijf plantensoorten, langs de oevers zijn er 168 geteld. Het meer voedt de rivieren Songhua, Tumen en Yalu, die alle in dit gebergte ontspringen.