Pagoda at Xingshengjiao Temple, Boeddhistische pagode in Songjiang District, China

De pagode van de Xingshengjiao-tempel is een negen verdiepingen tellende toren van 42,65 meter, opgetrokken uit baksteen en hout, met een vierkante plattegrond van ongeveer 6 meter per zijde. Het bakstenen lichaam heeft geen centrale pijler; houten balkons met leuningen omringen elke verdieping, en de top draagt een 7,85 meter hoge spits. Bronzen klokjes genaamd jingniao hangen aan de hoeken van de dakranden, en op de westmuur van de derde verdieping is een kleurrijke boeddhistische schildering bewaard.

Gebouwd tussen 1068 en 1077, toen Songjiang de grootste stad van de regio Shanghai was en een halte op het Grote Kanaal tussen Hangzhou en Suzhou. De Xingshengjiao-tempel zelf werd in 949 gesticht; de pagode is er het enige overblijfsel van. Reparaties zijn gedocumenteerd onder de Yuan in 1284 en 1302, de Ming in 1395 en 1447, en de Qing in 1660 en 1770, toen de spits werd vervangen. De restauratie van 1975-1977 behield 111 van de 177 originele Song-kapiteelconstructies.

De naam Xingshengjiao verwijst naar de in 949 gestichte tempel, waarvan alleen de pagode overblijft. In december 1938 schreef de jonge Xia Qiusheng „Weg met het Japanse imperialisme” op de pagodemuur. In 1975 vonden restauratoren in de vaas van de spits soetra's die een monnik tijdens een inzameling in de Daoguang-periode met vingerbloed schreef.

De pagode staat in het Fangta-park aan de Zhongshan East Road in de oude stad van Songjiang. Sinds 2009 is voor het beklimmen een extra ticket nodig, los van de parktoegang, en het aantal bezoekers in de toren is beperkt. Op de bovenste verdiepingen zijn graffiti gemeld; de binnenmuren zijn gewit. Het park herbergt ook de hal van het Tianhou-paleis, die uit Shanghai hierheen is overgebracht.

De opgraving van 1974 vond een bakstenen crypte onder de pagode, niet in een standbeeld. Er lag het graf van de 11e-eeuwse monnik Miaoyuan, wiens as in een 42 cm lang bronzen liggende Boeddha was geplaatst. Twee olifantstanden en zeven relikwieparels lagen in twee zilveren kistjes, alles in een lakdoos die in een stenen kistje stond.