Mine Lochezen, Voormalige kalksteen mijnbouwlocatie in Walenstadt, Zwitserland.

Mine Lochezen is een voormalige kalksteengroeve aan de noordkust van het Walensee, onder de Churfirsten-bergen in oostelijk Zwitserland. De site bestaat uit een netwerk van tunnels en grotten die in de berg zijn uitgehakt en verschillende niveaus van winningswerk tonen.

De Marmorbrüche & Cementfabrik Wallenstadt werd in 1861 opgericht met de Duitse mijnbouwingenieur Heinrich Julius Tröger als vennoot; in Lochezen werden kalk en marmer gewonnen. Jacob Schmidheiny nam in 1897 de meerderheid over, verving de primitieve glijbaan door een rembaan en bouwde een laadstation en een kleine haven. Na een aardverschuiving in 1914 werden de oude ovens in 1919 afgebroken; het bedrijf heette later Cement- und Kalkfabrik Unterterzen AG.

De naam «Kaliforni» voor de noordelijke oever van het Walenmeer herinnert aan de kleine kalkovens die daar werden gestookt; «Forni» betekent ovens. Bewerkte marmerblokken werden via een boslaan naar het meer gerold, en de gebrande kalk ging per roei- en zeilboot naar Unterterzen om daar te worden gemalen.

De mijn ligt aan de noordelijke oever van het Walenmeer op het grondgebied van de gemeente Walenstadt, direct naast de vroegere installatie Seemühle, en maakt deel uit van het Geopark Sardona. De gangen en kavernes zijn buiten gebruik gestelde industriële werken zonder voorzieningen voor bezoekers; de site is niet ingericht voor publieke toegang. Het terrein boven de oever is steil en de ondergrondse gangen zijn onverlicht.

Na het einde van de mijnbouw werd het terrein vanaf 2004 een testterrein voor rotsblokkennetjes, een installatie die uniek is in de wereld. Het bedrijf Geobrugg-Fatzer AG gebruikt de rotsachtige wanden om nieuwe beschermingsapparatuur onder echte omstandigheden te testen.