Serrières, temple et cure, Protestants kerkgebouw in district Serrières, Neuchâtel, Zwitserland.

Serrières, temple et cure is een witgepleisterde kerk met gele steenhouwwerken, een rechthoekige plattegrond en een klokkentoren met een gemetselde spits en kruis. De westgevel heeft twee deuren, twee kleine oculi en een gedenkplaat voor december 1529. De zuidgevel toont vier rondboogtraveeën; op het grasveld staat een klok uit de 15e eeuw opgesteld.

Op de plek lag een Gallo-Romeinse nederzetting; resten van de thermen liggen ongeveer tachtig meter oostelijk, voorbij de Cité Suchard. In de 7e eeuw verrees een Merovingisch mausoleum, later tot kerk verbouwd door de aanbouw van een vierkant koor; in de 9e eeuw vergroot, werd ze in de 12e eeuw volledig in romaanse stijl herbouwd, waarbij de klokkentoren en de noordgevel ontstonden. Guillaume Farel zou hier in december 1529 het protestantse geloof hebben ingevoerd. In 1666 verdubbelde Jonas Favre de breedte van het gebouw, dat zo zijn rechthoekige plattegrond kreeg.

De kerk heet ook Saint-Jean de Serrières. Een gedenkplaat tussen de twee westdeuren herinnert aan december 1529, toen Guillaume Farel hier volgens overlevering het protestantse geloof invoerde. Tot de bouw van de Temple du Bas in 1696 was zij samen met de kapittelkerk een van de twee enige parochiekerken van de stad.

De kerk staat in de huizenrij van de oude kern van Serrières, een arbeiderswijk van Neuchâtel, op een rots ten westen van de kloof van de Serrière. Achter de kerk rijst de «moulin de la Voûte» uit de kloof op; aan de voet van de rots staat een fontein met het jaartal 1857. Het gebouw is eigendom van de gemeente Neuchâtel, die ook voor het onderhoud zorgt.

De glasramen van 1891 werden geschonken door de familie Russ-Suchard, niet toen als één set gemaakt; glaschilder Clement Heaton schonk er in 1903 nog een. In de crypte resten sporen van Merovingische graven, en op het gras staat een 15e-eeuwse klok waarvan de barst vermoedelijk uit 1935 dateert.