Krematorium Sihlfeld D, Crematorium in Sihlfeld Begraafplaats, Zwitserland.

Krematorium Sihlfeld D is een monumentaal crematoriumgebouw op de begraafplaats Sihlfeld in Zürich, bereikbaar via een kastanjelaan vanaf een vrijstaande boog bij de ingang aan de Albisriederstrasse. Twee sfinxen van Hans Markwalder bewaken het portaal, en een ontvangsthof met waterbekken leidt naar de buitentrap. De vierkante rouwzaal wordt bekroond door een platte koepel, met een portiek op vier pijlers en een katafalk geflankeerd door twee albasten schalen.

In 1900 nam Zürich het particuliere crematorium Sihlfeld A over en verplichtte zich tot een nieuw gebouw met columbarium. Albert Froelich won de wedstrijd van 1906, maar in 1911 verplaatste de gemeenteraad de locatie naar het noordwesten van de oude begraafplaats, waar vanaf 1917 Sihlfeld D werd aangelegd. Het crematorium werkte van 1915 tot 1992 en werd door Nordheim vervangen; in 1935 werden de zijhallen tot columbarium verbouwd.

De wanden van de afscheidshal dragen ornamentale schilderingen en sgraffito-hoekvullingen van Werner Büchli over het hiernamaals. Boven de hoofdingang staat op een tribune het orgel dat in 1914 door Carl Theodor Kuhn uit Männedorf werd gebouwd met 23 registers op twee manualen en pedaal; Kuhn bouwde het in 1945 om met mechanische tractuur en 25 klinkende registers.

Het gebouw staat op de begraafplaats Sihlfeld, sector D, aan het einde van een kastanjelaan die vanaf de vrijstaande boog bij de ingang aan de Albisriederstrasse recht op het bouwwerk toeloopt. Twee sfinxen van Hans Markwalder bewaken het portaal, een ontvangsthof met waterbekken gaat aan de buitentrap vooraf. Het crematorium werd in 1992 buiten gebruik gesteld en dient nu als begraafplaatskapel.

Het orgel werd in 1914 gebouwd door Carl Theodor Kuhn uit Männedorf als pneumatisch orgel met 23 registers op twee manualen en pedaal. In 1945 verbouwde hetzelfde bedrijf het met mechanische tractuur en Barkermachine, waarna het 25 klinkende registers telde.