Oetenbach nunnery, site van het dominicanessenklooster in Zürich, Zwitserland

Het Oetenbach-klooster was een dominicanessenklooster dat in 1237 voor het eerst werd vermeld bij de Zürichhorn en in 1286 werd verplaatst naar de helling Sihlbühl onder de Lindenhof. De gebouwen stonden waar in de jaren 1960 de ondergrondse parkeergarage Urania werd gebouwd; alleen het later gebouwde Waisenhaus resteert, nu hoofdkwartier van de Stadtpolizei Zürich.

Oetenbach werd in 1237 voor het eerst vermeld op de oorspronkelijke plek bij het Zürichhorn, genoemd naar het beekje daar. Omdat de moerassige bodem ongeschikt was voor een blijvend klooster, verhuisden de nonnen in 1286 naar de noordhelling van de Sihlbühl. Het huis Rapperswil steunde de stichting, en Cecilia von Homberg, dochter van Elisabeth von Rapperswil, werd priorin; haar broer Wernher schonk in 1320 de Onze-Lieve-Vrouwekapel. Het klooster werd tijdens de Reformatie opgeheven en het bezit ging in 1525 naar de stad.

Het klooster bracht vrouwen uit verschillende sociale milieus samen die volgens dominicaanse principes leefden in het middeleeuwse Zurich. Deze gemeenschap heeft het religieuze leven in de stad bepaald.

De enige overgebleven structuur van het kloostercomplex staat nu aan Bahnhofquai 3, waar het als politiebureau van Zurich fungeert. U kunt het gebouw van de straat zien, hoewel de binnenaccesibiliteit afhangt van speciale gelegenheden.

Na de dood van de laatste Oetenbach-non in 1566 betrok de graanmeester van Zürich de oostvleugel van de slaapzaal, Kornamtshaus genoemd. De twee met hout besneden kamers, vermoedelijk de woning van de priorin, bleven bewaard. Het Oetenbachbollwerk, in 1532 gebouwd onder Balthasar Keller, werd in 1903 gesloopt; tot de vondsten behoorde de grafsteen van Ulrich I von Regensberg, hergebruikt als schietgatlijst.