Münsterbrücke, Stenen boogbrug in Zürich, Zwitserland

De Münsterbrücke is een stenen boogbrug over de Limmat in Zürich en verbindt Münsterhof, Stadthausquai en Limmatquai. Ze heeft vier vlakke bogen van 14,7 m overspanning en 2,1 m pijlhoogte, plus een vijfde boog over een voormalig kanaal naar het Kornhaus. De pijlers zijn bekleed met zwart Jura-marmer, de kroonlijsten en wegdekstenen zijn van Sint-Gotthardgraniet, en de gietijzeren leuningen komen uit het Groothertogdom Baden.

De bouw vond plaats tussen 1836 en 1838 onder leiding van ingenieur Alois Negrelli en verving een houten brug met oorsprongen uit Romeinse tijden. Deze overgang van hout naar steen markeerde Zurichs stap naar moderne negentiende-eeuwse infrastructuur.

In de volksmond heet de brug ook Helmhausbrücke, naar het nabijgelegen Helmhaus. De brug dankt haar naam aan de Fraumünster en Grossmünster die ze verbindt. Sinds 2004 is ze een van de drie proefprojecten van het Plan Lumière en wordt ze 's nachts verlicht. Aan de westelijke bruggenhoofd staat het ruiterstandbeeld van Hans Waldmann, een werk van Hermann Haller dat op 6 april 1937 werd onthuld.

Over te steken is eenvoudig omdat de brug deel uitmaakt van de belangrijkste routes door de oude stad en gemakkelijk bereikbaar is met het openbaar vervoer. Trams en toerboten opereren op en onder deze plek, wat het tot een belangrijk vervoersknooppunt maakt.

De brug rust op een fundering van ongeveer 472 eikenpalen gevuld met beton die een totaal gewicht van ongeveer 6.100 ton steen ondersteunen. Deze verborgen technische oplossing onder de zichtbare structuur toont de vakkundigheid van negentiende-eeuwse bouwers.