Schloss Weinfelden, Middeleeuws kasteel in Weinfelden, Zwitserland

Schloss Weinfelden staat op de zuidhelling van de Ottenberg boven de stad Weinfelden. De hoofdtoren is een hoge vierkante stenen constructie met een steil, donker piramidedak en een rij kraagstenen onder de dakrand. Links ervan staat een witgepleisterd gebouw met een bruin zadeldak, schoorstenen en donkeromlijste vensters; de bovenverdieping heeft een band van rood vakwerk. Helemaal links staat een kleine ronde toren met een kegeldak.

Van de eerste burcht Castrum Winvelde is de bouwer niet overgeleverd. In 1180 gaf Hartmann von Kyburg een derde aan Berthold von Bussnang, bisschop van Konstanz, en die driedeling bemoeilijkte overeenstemming tussen latere eigenaars. In 1339 kwam de burcht als Habsburgs leen aan Friedrich von Bussnang, die op de Neuenburg woonde en Weinfelden bestemde als weduwgoed voor zijn vrouw Kunigunde. De heren van Bussnang breidden het kasteel uit; in 1435 verkocht Hans von Bussnang het met de heerlijkheid aan Berthold Vogt van Konstanz.

De naam van het kasteel komt van de plaats eronder, en de rol als weduwverblijf werd in 1339 vastgelegd toen Friedrich von Bussnang het aan zijn vrouw Kunigunde toewees. Vanaf 1614 bezat de stad Zürich het kasteel en stelde er een landvoogd (Vogt) aan, waardoor het tot 1798 een bestuurszetel bleef. De familie Muntprat gaf de gemeente in 1514 het recht een eigen raad te benoemen.

Het kasteel staat op de zuidhelling van de Ottenberg boven Weinfelden, dus de aanloop gaat bergop. Het complex is eigendom van de erfgenamen van August von Finck junior en is geen openbaar museum; de buitenzijde en de toren met het piramidale dak zijn vanaf de omliggende paden te zien.

De koper van 1972 was de Münchense bankier August von Finck senior, die 340.000 frank betaalde voor kasteel, grond en bos. Omdat de Lex von Moos de verkoop van onroerend goed aan buitenlanders verbood, was voor de aankoop een vergunning van het federale departement van justitie en politie nodig, verleend op 1 december 1972 ondanks landelijke kritiek. De toren kreeg weer een puntige spits.