Collegiata di Sant'Antonio Abate, kerkgebouw in Ticino, Zwitserland

De Sant'Antonio Abate parochiekerk heeft een enkele schip met kapellen langs beide lange zijden en een transept; de traveeën zijn overdekt met tongewelven op Korinthische pilaren en de kruising wordt bekroond door een koepel. De 17e-eeuwse klokkentoren werd in de 18e eeuw meermaals verhoogd en herbergt vijf geëlektrificeerde klokken. Het orgel, in 1872 gebouwd door Adeodato Bossi-Urbani, behoudt zijn strenge neoklassieke kas en heeft 43 registers.

De kerk werd in de eerste helft van de 14e eeuw gebouwd. Het huidige uiterlijk kwam gereed in 1664, het koor in 1682 en het schip in 1692. Op 11 januari 1863 stortte een gewelf van een travee in, waarbij 47 mensen binnen omkwamen; de wederopbouw gaf de kerk haar neoklassieke gevel, naar het voorbeeld van San Vittore in Cannobio.

De kerk is gewijd aan de heilige Antonius Abt en geeft haar naam aan de Piazza Sant'Antonio waaraan zij staat. Binnen bewaren de zijkapellen en muren schilderijen en fresco's van plaatselijke meesters uit de 18e en 19e eeuw, onder wie Antonio Felice Orelli, die in 1742 de zuidelijke transeptkapel beschilderde. Het orgel, in 1872 gebouwd door Adeodato Bossi-Urbani, behoudt zijn strenge neoklassieke kas.

De kerk staat aan de Piazza Sant'Antonio in de oude binnenstad van Locarno, op enkele minuten lopen van het station en de oever van het meer. Het orgel staat op de tegengevel boven de hoofdingang; kijk binnen even om naar de neoklassieke kas uit 1872. Het gebouw is een actieve parochiekerk; pas kleding en gedrag aan tijdens de diensten.

Bij het instorten van een gewelf in 1863 kwamen 47 mensen in de kerk om; de daaropvolgende herbouw gaf het gebouw zijn neoklassieke gevel, naar het voorbeeld van San Vittore in Cannobio. Het orgel, in 1872 gebouwd door Adeodato Bossi-Urbani, behoudt zijn strenge neoklassieke kas en telt 43 registers op twee manualen van 61 toetsen en een concaaf-radiaal pedaal van 32 toetsen.