Fort de Chillon, Militair fort in het kanton Vaud, Zwitserland

Fort de Chillon is een gemengd infanterie- en artilleriewerk, in 1941-1942 gebouwd en vrijwel volledig ondergronds in de steile helling naar Veytaux, boven de spoorlijn die door het Viaduc de Chillon wordt overspannen. Als A390 aangeduid, bevatte het 75 mm-kanonnen die later door 90 mm-antitankkanonnen werden vervangen, mitrailleurs en twee 81 mm-mortieren. Infanteriebunkers, verbonden door ondergrondse gangen, beheersen de weg en de spoorlijn naast het kasteel.

Het fort werd in 1942 geopend als onderdeel van Zwitserlands verdedigingsstrategie tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een garnizoentje van ongeveer 130 soldaten van Bergbrigade 10 was daar gestationeerd om het land te beschermen.

De naam van het fort komt van het naburige kasteel van Chillon, in wiens tuinen in 1939 de eerste veldversterkingen verrezen. Sinds december 2020 huist een interactief en meeslepend museum in de gangen; rondleidingen zijn te combineren met die van het kasteel aan de overkant van de weg. Het fort huisvest ook culturele evenementen en particuliere wijnkelders.

Het fort is toegankelijk via rondleidingen waarbij bezoekers de ondergrondse tunnels, kanonposities en woonruimtes kunnen verkennen. Het is raadzaam stevig schoeisel te dragen, omdat de grond oneffen is en sommige trappen steil zijn.

Het werk droeg de aanduiding A390 in de nomenclature van de Zwitserse vestingwerken en het garnizoen telde 131 man. Negen losse infanteriebunkers verdedigden het oppervlak van de installatie en waren via ondergrondse gangen met het hoofdfort verbonden. De stelling werd gedekt door de artillerie van Fort de Champillon, boven Aigle.