Saint Victor, kerkgebouw in Zwitserland

Saint Victor is de collegiale kerk van Poschiavo: een laatgotisch schip met getrapte steunberen en spitsboogvensters, verbonden met een romaanse stenen toren waarvan de bovenste verdieping gekruiste bogen en geschilderde wijzerplaten draagt. Het westportaal, in 1700 gesneden, ligt onder een traceerosevenster; binnen overspant een kruisribgewelf het schip en het veelhoekige koor, met sluitstenen waarop een steenbok, het wapen van Poschiavo, een rozet en een vogel.

De in de 12e eeuw begonnen kerk kreeg in de eerste helft van de 13e eeuw haar romaanse toren; in 1497 bouwde Andreas Bühler het koor en in 1503 overwelfde Sebold Westolf het schip. Vanaf 1547 werd St. Viktor gedeeld met een protestantse gemeente, tot de pauselijke bul van 1622 en de «sacro macello poschiavino» van 1623 daaraan een einde maakten. Het interieur werd in 1653 barok en in 1902-1903 neogotisch vernieuwd; restauraties volgden in 1975, 1988-1989 en 2003.

De kerk is gewijd aan Victor van Milaan, de patroonheilige van Poschiavo. Vanaf 1547 werd ze gezamenlijk gebruikt door katholieken en protestanten, die diensten op verschillende tijden hielden en de banken naar het altaar of de preekstoel keerden; dit eindigde met de verdrijving van de gereformeerden in 1623. Een plaquette herdenkt Edgar Aristide Maranta (1897–1975), een kapucijn uit Poschiavo die aartsbisschop van Dar es Salaam werd.

De kerk staat in het centrum van Poschiavo, niet op een heuvel, en is te voet bereikbaar via de steegjes van het dorp. Het westportaal met rechthoekige omlijsting en blinde kielboog is de hoofdingang; de tweelaagse sacristie en de romaanse toren liggen aan de zuidzijde. Het interieur vernauwt van west naar oost, waardoor het schip bij de ingang het breedst is.

De sluitstenen van het schipgewelf dragen een gebeeldhouwde steenbok, het wapen van Poschiavo, een rozet en een vogel, pauw of zwaan; de derde travee heeft een inscriptie die de bouwer vermeldt. Het orgel, in 1889 gebouwd door Friedrich Goll uit Luzern en in 1991 verbouwd, bewaart gesneden deuren van omstreeks 1500 in de trant van Lombardische snijders, met de heiligen Bartholomeüs, Rochus en Martinus van Tours.