Eynard Palace, Cultureel eigendom in Genève-Cité, Zwitserland.

Het Palais Eynard is een neoklassiek gebouw, opgetrokken tussen 1817 en 1821 buiten de oude stadsmuren van Genève, tegenover het Parc des Bastions op de plaats van het Bourgeois-bastion. Het ontwerp, waaraan de Florentijnse architect Giovanni Salucci bijdroeg, speelt in op de beperkingen van een voormalig drassig braakliggend terrein tegen een zestiende-eeuwse wal. Het paleis heeft een flauw hellend leien dak dat iets terugligt zodat het vanaf de grond niet te zien is.

De constructie begon in 1817 onder toezicht van ingenieur Guillaume Henri Dufour terwijl eigenaar Jean-Gabriel Eynard zakelijke zaken in het buitenland beheerde. Het project weerspiegelde een samenwerking tussen de ter plaatse werkzame ingenieur en de afwezige opdrachtgever die vanuit het buitenland de ontwikkeling beheerde.

Sinds 1985 huisvest het paleis de secretariaten van de Conseil administratif en de Conseil municipal van Genève; het stadsarchief ligt in de vleugel Saint-Léger, oorspronkelijk de stallen. Op 30 september 2020 doopte de stad het om tot „palais Anna et Jean-Gabriel Eynard“, als eerbetoon aan de architecturale en artistieke invloed van Anna Eynard-Lullin.

Het paleis staat net buiten de oude stadsmuren, tegenover het Parc des Bastions, op de plaats van het voormalige Bourgeois-bastion. Het stadsarchief huist in de Saint-Léger-vleugel, oorspronkelijk gebouwd als stallen. Het gebouw is een werkend gemeentekantoor, dus een bezoek hangt samen met administratieve zaken eerder dan met sightseeing.

In 2007 plaatste de stad rond het paleis ultrasone apparaten met de naam Mosquito om jongeren weg te houden; de zenders werden op 9 mei 2007 verwijderd, dezelfde dag dat hun aanwezigheid bekend werd. Een weinig bekend hoofdstuk in het gemeentelijke leven van het gebouw.