Wauwilermoos pile dwelling settlement, Archeologische UNESCO-Werelderfgoedlocatie in Egolzwil, Zwitserland.
De vestiging van Wauwilermoos is een archeologische site met overblijfselen van houten huizen die duizenden jaren geleden op nat moerasland werden gebouwd. De structuren tonen hoe mensen pilaarbouwtechnieken gebruikten om stabiele woonruimten in waterige gebieden te creeren.
De vindplaats van de Egolzwilcultuur werd kort na 4300 v.Chr. bewoond, en het dorp bestond slechts ongeveer zes jaar. De huizen stonden direct op de grond in de sedimentatiezone van het meer, gebouwd van es, eik en els, met een centrale haard. Het meer werd rond 1859 drooggelegd en de systematische opgravingen van Emil Vogt liepen van 1950 tot 1966.
De vindplaats gaf haar naam aan de Egolzwilcultuur, gedateerd kort na 4300 v.Chr. De pottenbakkers vormden kommen en potten met twee gebogen oren van 1,8 tot 2,8 liter, vloeistofcontainers van 6 tot 8 liter en de zogenoemde Wauwilerbecher-bekers. Ook vond men vuurstenen sikkels met rechte houten steel, met berkenpek vastgezette messen en een bakje met schelpen uit de Middellandse Zee.
Het gebied ligt binnen een beschermd gebied dat toegankelijk is via meerdere toegangspunten in drie gemeenten in Kanton Luzern. Bezoekers moeten stevig schoeisel dragen omdat de grond in deze streek vaak nat en zacht is.
De grond bleef tijdens de opgravingen blijvend wateroverlast hebben, waardoor organische materialen zoals hout en stoffen duizenden jaren werden bewaard. Dit maakt de site een zeldzaam raam naar het dagelijks leven in het verleden.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 93.649 bijdragers wereldwijd.
