Eastern Breithorn

De Oostelijke Breithorn is een bergtop in de Wallis-regio van de Pennische Alpen, met een hoogte van 4.139 meter en steile hellingen bedekt met gletsjersijs en rots. De piek maakt deel uit van een brader richelsysteem dat verschillende aangrenzende bergen en gletsjerdalen verbindt.

De piek werd voor het eerst beklommen in 1884 door J. Stafford-Anderson met berggeleiden Ulrich Almer en Aloys Pollinger. Deze beklimming markeerde een belangrijk moment in de bergbeklimmingsexploratie van de Wallis-regio tijdens de alpiene klimalboom van die tijd.

De berg trekt klimmers uit Zwitserland en Italie aan die trainen op de hellingen en gletsjers, wat de verbindingen tussen alpiene klimtraditities aan beide zijden van de grens versterkt. Bezoekers op de top ervaren de ontmoeting van twee verschillende klimculturen en hun benaderingen van bergverkenning.

Klimmers naderen doorgaans vanuit Zermatt of Breuil-Cervinia, waar kabelbanen helpen om hogere verhogingen te bereiken voordat de uiteindelijke push naar de top begint. De route kruist gletsjers en vereist ervaring met sneeuw- en ijsreizen.

De noordwand valt steil naar de Breithorngletscher af in een loodrechte muur van ongeveer 650 meter hoogte, wat een imposant gezicht van beneden creëert. Aan de andere kant vervloeien de zuidhellingen geleidelijk in het uitgebreide Verra-gletsjersysteem dat zich over de Italiaanse zijde uitstrekt.

Locatie: Valais

Hoogte boven de zeespiegel: 4.139 m

GPS-coördinaten: 45.93750,7.76711

Laatste update: 14 december 2025 om 19:43