Muraltengut, Laatbarok landhuis in Zürich, Zwitserland

Muraltengut is een laat-barokke herenhuis in Zurich met elementen van de Italiaanse Renaissance, gebouwd tussen 1777 en 1782. Het landgoed heeft symmetrische trappen, grote gazonvelden en zorgvuldig aangelegde tuinen met waterbakken.

Johannes Werdmüller (1725–1801), stadsbouwmeester, liet het zomerverblijf tussen 1777 en 1782 naar eigen plannen en met nieuwe bouwmachines optrekken, nadat hem was verweten dat hij niets van bouwen begreep. In 1825 ging het landgoed over naar burgemeester Hans Konrad von Muralt, aan wie het zijn huidige naam dankt. Martin Bodmer kocht het in 1924 en redde het van de sloop; sinds 1944 is het eigendom van de stad Zürich.

De naam komt van burgemeester Hans Konrad von Muralt, die het landgoed in 1825 verwierf. In Werdmüllers tijd werden in de salon ideeën van de Verlichting besproken, en op zondag droeg hij naar verluidt ostentatief een boek van Voltaire onder de arm. Vandaag dient het huis de stadsraad van Zürich voor officiële ontvangsten; het park is, anders dan het gebouw, openbaar toegankelijk.

Het park is openbaar toegankelijk, het gebouw zelf niet: het dient de stadsraad van Zürich voor representatieve doeleinden en is niet te bezoeken. De vroegere oeverlijn wordt vandaag gemarkeerd door een rij gesnoeide lindebomen, en in het park ligt een rozentuin met meer dan 5000 rozenstruiken.

In 1900 scheidden de spoorlijn en de opvulling van de oever het huis van het Meer van Zürich; een rij gesnoeide lindebomen markeert nu de vroegere oeverlijn. Binnen hangen werken van Pipilotti Rist, Fischli/Weiss, Alois Carigiet en Ernst Morgenthaler, waaronder een muurschildering met circustafereel van Carigiet.