Reformed church, Neoclassicistische kerk in Uster, Zwitserland.

De Gereformeerde Kerk van Uster is een dwarskerk in classicistische stijl, gebouwd in 1823-1824 naar plannen van Johannes Volkart en gemodelleerd naar de gereformeerde kerk van Wädenswil. Een monumentale trap leidt naar een portiek van vier Toscaanse zuilen; de 54 meter hoge toren met puntige spits en geschulpte geveltop werd in 1827 toegevoegd. Binnen omringt een U-vormige galerij het witmarmeren doopvont op het kruispunt van de middenpaden, en tegen de torenmuur staat een tweelaagse preekstoel van stucmarmer naar ontwerp van Heinrich Bräm (1838).

In Uster is een kerk gedocumenteerd vanaf 1099, ingewijd door bisschop Gebhard van Konstanz aan het Heilig Kruis, de Moeder Gods Maria en de heilige Andreas, met graaf Heinrich van Rapperswil als stichter. Het middeleeuwse romaanse gebouw bleef minstens 725 jaar staan en werd in 1823 afgebroken; de nieuwe kerk naar plannen van Johannes Volkart werd in oktober 1824 ingewijd en in 1828 met de toren voltooid. In 1444 werden de lichamen van de verdedigers van het in de Oude Zürichoorlog verwoeste Greifensee in de kerk begraven.

De kerk draagt de naam van haar voorganger Sint-Andreas en de middeleeuwse kerkrechten die ooit aan kasteel Uster waren verbonden. Sinds 1991 vindt hier onder kerkmusicus Stefan Schättin het jaarlijkse Orgelfestival Uster plaats op het Goll-orgel uit 1963 met 55 registers.

De kerk is centraal gelegen en gemakkelijk bereikbaar met het openbaar vervoer, met bussen die regelmatig de omringende straten bedienen. Het voetgangersvriendelijke stadcentrum maakt het eenvoudig om het gebied rond het gebouw te bezoeken en te verkennen.

De vier klokken in de toren zijn in 1892 gegoten door de gieterij Keller in Zürich-Unterstrass. De toren met zijn puntige spits en golvende geveltop rond de wijzerplaat kwam pas in 1828 gereed, vier jaar na de inwijding van de kerk.