Bailiwick Castle, Middeleeuws kasteel in Baden, Zwitserland.

Bailiwick Castle is een klein kasteel van drie verdiepingen op de rechteroever van de Limmat in Baden, tegenover de oude stad. De kern is een donjon gebouwd in de eerste helft van de 12e eeuw uit breuk- en kiezelstenen, waaromheen in drie fasen aanbouwen een onregelmatige plattegrond creëerden. De hoofdvleugel vormt een geknikte ellips, met een doorgang naar de overdekte houten brug in het zuiden en een ronde traptoren genaamd Schneggen aan de oostgevel. Een moderne uitbreiding van de architecten Wilfrid en Katharina Steib, in de volksmond Melonenschnitz genoemd, werd in 1992-1993 toegevoegd.

Het Niderhus werd in de 12e eeuw gebouwd tegenover kasteel Stein en wordt in 1265 voor het eerst vermeld. Het kwam in 1173 door erfenis aan de Kyburgers en in 1264 aan de Habsburgers. Na schade bij de verovering van Aargau door de Confederatie in 1415 werd het hersteld en zetel van de landvoogd van het graafschap Baden. In 1486 besloot men tot nieuwbouw en uitbreiding tot het Landvogteischloss, voltooid in 1490.

De naam van het kasteel komt van de landvogt, de baljuw die elk jaar werd gestuurd door een van de eedgenootschappelijke kantons die in 1415 het Aargau veroverden; na 1712 waren hij en zijn personeel de enige gereformeerden in Baden. Sinds 1912 huist in het gebouw het Historisch Museum, gewijd aan de baden en industrie van de stad sinds de Romeinse tijd, en het ondergrondse stadsarchief met bestuursstukken vanaf 1300.

Het kasteel ligt in een laagte op de rechteroever van de Limmat, direct bij de overdekte houten brug naar de oude stad op de linkeroever. De museumentree en het ondergrondse stadsarchief bevinden zich in het gebouw, en de uitbreiding van 1992/93 naar ontwerp van Wilfrid en Katharina Steib sluit aan op de noordwestgevel. De plek ligt op het smalste punt van het Badenerdal, onder de Lägerngrat.

De donjon in de kern van het kasteel werd in de eerste helft van de 12e eeuw gebouwd uit breuk- en kiezelstenen en is daarmee ouder dan de eerste vermelding van de plek als «Niderhus» in 1265. De museumuitbreiding van 1992/93 aan de noordwestgevel, ontworpen door Wilfrid en Katharina Steib, heet in de volksmond «Melonenschnitz» (meloenschijf).