Reformed church with annexes, Protestants kerkgebouw in Meiringen, Zwitserland.

De Sint-Michielskerk in Meiringen is een barokke zaalkerk, gebouwd in 1683-1684 onder leiding van de Berner stadsarchitect Abraham Dünz I. De kapconstructie, ontworpen door de plaatselijke scheepstimmerman Melcher Gehren, lijkt op een omgekeerde scheepsromp; twaalf grote houten zuilen verdelen het interieur in drie beuken, en het vensterloze bovendeel van het schip maakt het een pseudobasiliek. Het complex omvat ook een klokkentoren, de Zeughauskapelle, een tiendschuur en een pastorie.

De kerk van Meiringen wordt voor het eerst vermeld op 18 augustus 1234, toen koning Hendrik van Hohenstaufen haar met het kerkrecht schonk aan de orde van de lazaristen; in 1272 gaven zij haar door aan het augustijner klooster van Interlaken, dat haar tot de Reformatie van 1528 beheerde. Overstromingen bedekten het gebouw herhaaldelijk, en de huidige barokke zaalkerk werd in 1683-1684 gebouwd onder leiding van de Berner stadsarchitect Abraham Dünz de Oudere, met een kapconstructie van de plaatselijke scheepstimmerman Melcher Gehren.

Deze kerk is lange tijd het middelpunt van het gemeenschapsleven in Meiringen geweest en bepaalt nog steeds de identiteit van het dorp. Het toont hoe protestanten hun plaatsen van aanbidding ontwierpen en welk belang deze gebouwen voor hun gemeenschappen hadden.

Het complex is centraal gelegen en toegankelijk tijdens regelmatige protestantse diensten. Het is verstandig om vooraf te checken als u het interieur wilt zien, zodat u uw bezoek op een geschikt moment kunt plannen.

De kansel van 1684 is grotendeels in originele staat bewaard, en het deurslot werd na de overstroming van 1762 aangebracht. Het destijds dure materiaal was betaalbaar omdat in het Hasli ijzer werd gewonnen en in het ijzerwerk Mühletal gesmolten.