Fortifikation Bellinzona, Middeleeuws vestingcomplex in Bellinzona, Zwitserland.

Fortifikation Bellinzona bestaat uit drie afzonderlijke fortificatiestructuren - Castel Grande, Montebello en Sasso Corbaro - gelegen op verschillende heuvels boven de Ticinodal en bergpassen. Elk kasteel bewaart muren, torens en binnenruimtes die tonen hoe ze werden gebouwd om het omringende gebied te controleren en verdedigen.

De drie vestingen begonnen in de 13e eeuw om belangrijke handelsroutes en toegang tot de San Gottardo Pass in de gaten te houden. Gedurende verschillende eeuwen werden ze uitgebreid en versterkt om hun controle over de Alpiene regio te handhaven.

De drie kastelen van het complex — Castelgrande met de Murata, Castello di Montebello en Castello di Sasso Corbaro — kregen hun definitieve vorm van de hertogen van Milaan. De naam en de rol als dalversperring (Talsperre) komen van de nauwe doorgang in het Ticinodal, waar de passen Nufenen, Gotthard, Lukmanier, Greina, San Bernardino en San Jorio samenkomen.

De fortificatielinie loopt van het Verzasca-dal via Gordola, Magadino en Monte Ceneri naar Camoghè en de San Jorio-pas; de versperring van Camorino kwam er in de jaren 1990 bij. Het terrein is steil en deels bebost; stevige schoenen zijn nuttig. De Kehlkaserne en de schietgalerij van het infanteriewerk Gordola, op een heuvel boven Gordola, werden in 1996 gerenoveerd.

Het gehele complex ontving in 2000 UNESCO-werelderfgoedstatus omdat het een van de meest complete voorbeelden van middeleeuwse militaire architectuur in de Alpen is. Deze erkenning toont hoe waardevol deze vestingen zijn als voorbeelden van verdediginingstechnieken uit het verleden.