Aarau city church, Protestantse kerk in Aarau, Zwitserland.

De stadskerk van Aarau is een driebeukige basiliek in laatgotische stijl, gebouwd van 1471 tot 1478 volgens de architectuur van de bedelorden, met witgepleisterde gevels onder een lang zadeldak. De met lessenaarsdaken terugspringende zijbeuken laten de bovenlichten van het schip vrij; de nok loopt door tot het aan drie zijden gesloten koor. De toren van het vorige gebouw bleef behouden en wordt door kroonlijsten in zes verdiepingen verdeeld; de bovenkant vertoont barokke elementen.

De bouw van de huidige kerk begon in 1471 onder werkmeester Sebastian Gisel uit Laufen, die de in 1426/1427 gebouwde toren van de voorganger liet staan en in het nieuwe gebouw opnam. De steenblokken kwamen vooral van de afbraak van de burcht Gösgen en werden per schuit over de Aare aangevoerd. In 1478 waren de werken voltooid; in juli 1479 wijdde de hulpbisschop van Konstanz de kerk aan de Maagd Maria. De Reformatie van 1528 verwoestte de twaalf altaren en de beelden.

De kerk wordt gebruikt door de hervormde gemeente van Aarau en sinds 1876 ook door de christkatholieke gemeente. De naam stadskerk van Aarau onderscheidt haar van de andere kerken van de stad. Op het kerkplein staat de Gerechtigkeitsbrunnen (Rechtsfontein).

De kerk ligt centraal in Aarau en is gemakkelijk te voet bereikbaar. Bezoekers moeten openingstijden vooraf controleren en kunnen de gotische elementen van binnenuit observeren of deelnemen aan reguliere protestantse diensten.

De zes koorramen zijn van Felix Hoffmann: drie gemaakt in 1940–1943 en geplaatst in 1948, drie andere toegevoegd in 1953. Ze vormen een Biblia pauperum met scènes uit het Oude en Nieuwe Testament; de oostwaarts gerichte ramen zijn donkerder tegen de ochtendzon, die op de zuidmuur van het koor lichter. Roland Guignard maakte in 1968–1970 acht zijbeukramen over het Onze Vader.