Johanniterbrücke, Verkeersbrug in Basel-Stad, Zwitserland

De Johanniterbrücke is een verkeersbrug van voorgespannen beton over de Rijn in Basel en de op twee na oudste Rijnbrug van de stad. Ze werd in 1965–1967 naast de oude ijzeren brug gebouwd en na de sloop daarvan op twee nieuwe pijlers in de rivier geschoven; de hoofdoverspanning meet 137,3 meter. Ze draagt autoverkeer, voetgangers en fietsers, maar geen trams; van 1968 tot 2004 liepen de bovenleidingen van de Basel trolleybus over de brug.

Gebouwd in 1882, werd het de derde Rijnoverschrijding in Basel. Tramrails werden in 1924 toegevoegd, wat het tot een belangrijk openbaar vervoersknooppunt maakte.

De brug is genoemd naar de Johanniterorde, waarvan de commanderij op de Kleinbasler oever bij het bruggenhoofd lag. Over de bouw werd in juni 1877 per volksstemming beslist; de opening volgde op 15 juli 1882.

De brug draagt autoverkeer, voetgangers en fietsers; trams rijden er niet meer over, maar van 1968 tot 2004 liepen de bovenleidingen van de Baselste trolleybus hier langs. De brug is vanaf beide oevers bereikbaar en leidt aan de Kleinbasler zijde naar de Johannis-Poort. De hoofdoverspanning over de Rijn meet 137,3 meter.

Aan een uiteinde van de brug staat de Johannis-Poort, een van slechts drie overgebleven middeleeuwse poorten van Basels oorspronkelijke stadsmuren. Het staat nu als een overblijfsel naast de moderne brug, markering waar de oude vestingwerk eens stond.