Münsterplatz, Kathedraalplein en voetgangerszone in Basel, Zwitserland

Het Münsterplatz bestaat uit twee delen: het ongeveer vierkante, met bomen beplante Kleiner Münsterplatz ten noorden van de kathedraal en het langgerekte Grosse Münsterplatz voor de westgevel. De bestrating van platte Rijnkeien, in het midden gespleten en met de breukrand naar boven gelegd, dateert uit de late 14de en vroege 15de eeuw. In het noordelijke deel is een voormalige Romeinse put gemarkeerd; de Pisonibrunnen uit 1784 staat in de zuidwesthoek van het kleine plein.

Het plein kreeg zijn huidige vorm in fasen: bij de middeleeuwse bouw van de kathedraal, opnieuw in de baroktijd en ten slotte in het begin van de 19e eeuw. De stenen bestrating dateert uit het late 14e en vroege 15e eeuw en bestond al bij de opening van het Concilie van Bazel in 1431. Op 24 juli 1440 koos het concilie in het Haus zur Mücke aan het plein tegenpaus Felix V.

Het plein was het centrum van het middeleeuwse leven in Bazel en bood onderdak aan religieuze processies, feesten, toernooien en koninklijke ceremonies; ook de vroege Bazelse carnaval vond hier plaats tot die werd verboden. Op het Kleine Münsterplatz stond ooit een gerechtslinde, en tot 1521 werden de nieuw gekozen raadsheren daar in aanwezigheid van de bisschop beëdigd. Tegenwoordig is het plein een woongebied zonder winkels.

Geen tram- of buslijn rijdt over het Münsterplatz of vlak langs het plein; je komt er te voet via de Rittergasse, Augustinergasse, Münsterberg of Schlüsselberg. Autovrij is het plein pas sinds 2007. Onder het Pfalz-platform leidt een trap naar de aanlegplaats van de Münsterfähre aan de oeverpromenade Fähribödeli.

Vanaf bepaalde punten op het plein openen zich uitzichten naar de Rijn-oever, wat zeldzame zichten biedt over het oude stadscentrum naar het water. Deze verbinding koppelt het plein visueel aan de rivier die de geografie van Bazel bepaalt.