Synagogue, Religieus gebouw in Lengnau, Zwitserland

De synagoge van Lengnau is een rechthoekig gebouw met een flauw hellend zadeldak, ontworpen door Ferdinand Stadler in de neoromaanse rondbogenstijl. De ingangsgevel heeft een vooruitspringend middenrisaliet met het hoofdportaal, geflankeerd door twee ingangen voor vrouwen, een rondboogvenster met een later aangebrachte klok en een stenen wetstafel op de geveltop. De zuidoostgevel heeft een rechthoekige apsis met een achtdelige maaswerkrozet.

Joden vestigden zich vanaf 1622 in Lengnau en tot het midden van de 19e eeuw waren Lengnau en Endingen de enige Zwitserse dorpen waar zij zich permanent mochten vestigen. Een eerste synagoge, het eerste moderne joodse gebedshuis van Zwitserland, werd in 1750 gebouwd en bleek al snel te klein. Ferdinand Stadler ontwierp de vervanger, ingewijd op 6 augustus 1847; moerassige grond verhoogde de kosten van 24.000 naar 40.000 frank.

De synagoge geeft zicht op hoe joodse gemeenschappen hun geloof konden beoefenen onder strenge wettelijke beperkingen. Het gebouw toont in zijn architectuur de omstandigheden die het religieuze leven in deze streek bepaalden.

Bezoekers kunnen het gebouw zien via geleide tours die van tevoren moeten worden geregeld bij het lokale toerismebureau. Het is handig om vooraf te controleren omdat de toegangstijden beperkt zijn.

De twee vrouweningangen flankeren het hoofdportaal, en de vrouwenempore loopt op drie zijden rond het schip op slanke houten zuilen. In die empore werd in de jaren 1960 een omvangrijke verzameling mappot gevonden, de Lengnauer mappot; ze worden nu bewaard in het Joods Museum van Zwitserland in Bazel.