Sighignola, Bergtop in Ticino, Zwitserland.

De Sighignola is een 1.320 m hoge berg van de Luganese Vooralpen op de Italiaans-Zwitserse grens; de top, het hoogste punt van het Val d'Intelvi, ligt op Italiaans grondgebied bij Lanzo d'Intelvi, terwijl de westflank meer dan 1.000 m afdaalt naar het Meer van Lugano. De oostelijke Italiaanse zijde is zacht en bebost, de westelijke Zwitserse zijde steil en rotsachtig. Een kronkelweg die in 1912-1913 door de Touring Club Italiano werd aangelegd, leidt naar boven, waar een kleine kapel, een gesloten restaurant en het uitzichtterras 'Balkon van Italië' nog op Italiaans grondgebied liggen.

De top was tijdens de Eerste Wereldoorlog voorzien van militaire vestingwerken als onderdeel van de Cadorna-Lijn, gebouwd om de Italiaanse grens tegen mogelijke Zwitserse militaire acties te beschermen. Deze verdedigingswerken tonen de rol die de berg speelde in de grensveiligheid tijdens een conflict dat de alpenregio markeerde.

De kleine kapel op de top is een alpini-kapel, onderhouden door de Italiaanse bergtroepen. De naam ‘Balcone d'Italia’ komt van het uitzichtterras net onder de top, op Italiaanse bodem aan de grens, vanwaar men het Meer van Lugano, Campione d'Italia en bij helder weer de Monte Rosa en de Matterhorn ziet.

De gemakkelijkste route naar de top vertrekt van Lanzo d'Intelvi aan de Italiaanse kant, omdat de Zwitserse hellingen aanzienlijk steiler en moeilijker te beklimmen zijn. Draag stevig schoeisel en reserveer enkele uren voor de wandeling, aangezien de paden rotsig en onregelmatig kunnen zijn.

De kabelbaan werd eind jaren zestig gebouwd door fabrikant Bell: dalstation aan de oever van het Meer van Lugano aan de noordkant van Campione d'Italia, bergstation op Zwitserse bodem onder het terras, plus een beloopbare betonnen tussenstation bij Sant'Evasio. Hij reed nooit omdat de cabines deels veel te weinig bodemvrijheid hadden en de financiering mislukte; het bouwbedrijf ging failliet. De sloop van het bergstation begon pas in het najaar van 2011; de ruïne dient nu als uitzichtplatform, terwijl de hoogste pijler en de ruïne van het dalstation nog bestaan.