Prince-Bishops' Castle, Kasteel en Zwitsers cultureel erfgoed klasse A in Delémont, Zwitserland.

Het Kasteel van de Prinsbisschoppen is een groot barokcomplex dat het zuidwestelijke kwart van de oude stad van Delémont beslaat, geen kasteel op een heuvel. Gebouwd van 1716 tot 1721 door architect Pierre Racine voor prins-bisschop Jean-Conrad de Reinach-Hirtzbach, heeft het een erehof afgesloten door een smeedijzeren hek uit 1787, een monumentale trap en een enorm dak met dakkapellen, schoorstenen en waterspuwers. Zijn silhouet, naast dat van de Saint-Marcelkerk, is een van de symbolen van de stad.

Hier stond al in 1383 een middeleeuws versterkt huis. Prins-bisschop Jean-Conrad de Reinach-Hirtzbach liet het huidige kasteel van 3 oktober 1716 tot 1721 bouwen naar plannen van architect Pierre Racine, als zomerresidentie zonder vestingwerken. In 1793 als nationaal goed verkocht, werd het in 1821 door de stad Delémont gekocht en in 1846 zetel van het college.

De naam herinnert aan de prinsbisschoppen van Bazel, die het kasteel als zomerresidentie en bestuurszetel gebruikten. De westkant van de tuin huisvestte de voormalige oranjerie, die tussen 1880 en 1909 als synagoge diende. Sinds 1908 doen de vroegere schuren en stallen dienst als gymnastiekzaal.

Het kasteel beslaat het zuidwestelijke kwartier van de oude binnenstad van Delémont, niet een heuvel; de toegang loopt via de rue du 23-Juin door het smeedijzeren hek uit 1787. Bezoekers mogen alleen de binnenplaats en de gangen in, waar de gevels, de monumentale trap en het grote dak met mansardes en waterspuwers te zien zijn. De tuin met acht vierkanten rond een centrale fontein ligt ten zuiden van het gebouw.

In de gewelfde kelders lag de wijn van de wijngaarden van de prins-bisschop in het Birsdal en in Ötlingen in Zuid-Duitsland; twee graanzolders onder het dak bewaarden het graan van de heerlijkheid Delémont, dat met lieren omhoog werd gehesen. De vroegere oranjerie aan de westkant van de tuin diende van 1880 tot 1909 als synagoge.