Grotte aux Fées, Toeristische grot in Hérémence, Zwitserland.

De Grotte aux Fées is een natuurlijk gevormde grot met kalkstenen galerijen die zich ongeveer 500 meter onder de grond uitstrekken. De gangen voeren naar een ondergronds meer waar een waterval in het water neerkomt.

De holte is bekend sinds de Romeinse tijd en deed tot het midden van de 19e eeuw dienst als schaapskooi onder de naam Trou aux Fayes. In 1831 brachten twee Berner onderzoekers, Haller en Ott, ongeveer 600 meter gangen in kaart. Vanaf 1863 liet kanunnik Gard van het college van de abdij van Saint-Maurice de doorgangen vrijmaken en organiseerde hij rondleidingen ten bate van zijn weeshuis; vanaf 1865 beheerden de Zusters van Saint-Maurice de grot en gaven hem zijn huidige naam.

De naam komt van Trou aux Fayes, waarin «faye» in het plaatselijke patois schaap betekent, omdat herders er hun kuddes verstopten bij onweer. In de tweede helft van de 19e eeuw noemden de bewoners de grot Trou des Fées; de huidige naam werd gekozen na de inrichting van de toeristische galerij, om de plek in de romantiek poëtischer te maken. Verschillende delen droegen helse namen: marmite du Diable, pont du Diable, Styx, grotte du Tartare, galerie des Morts.

De grot heeft aangelegde paden met verlichting, dus stevig schoeisel is belangrijk voor de oneffen oppervlakten. Bezoekers moeten zich voorbereiden op koele omstandigheden en een licht jasje meenemen.

De holte heette lang Trou aux Fayes, want «faye» betekent schaap in het plaatselijke dialect; herders brachten er hun kuddes bij onweer onder. In 1864 analyseerde François-Alphonse Forel de lucht van de Galerie des Morts, waar vlammen doofden, en vond 1,99% CO2. In 1886 lieten vier onderzoekers een flessenpost achter in een onverkende gang.