Holzbrücke Bad Säckingen, Overdekte houten brug tussen Bad Säckingen, Duitsland en Stein, Zwitserland.

De Holzbrücke Bad Säckingen is een overdekte houten voetgangersbrug met een S-vormige plattegrond, 203,7 meter lang (206,5 meter met de luifels), over de Rijn tussen Bad Säckingen en Stein. De zeven overspanningen rusten op met natuursteen beklede betonnen pijlers, waarvan vier in de rivier zichtbaar zijn, en het dek wordt gedragen door houten vakwerken onder een met dakpannen gedekt zadeldak. Voor het 3,4 tot 5,0 meter brede bouwwerk is ongeveer 520 m³ eiken- en sparrenhout gebruikt.

Voor het eerst vermeld in de annalen van Colmar van 1272, toen de brug op twaalf houten pijlers rustte. Overstromingen en oorlogen verwoestten haar meermaals: een herbouw duurde van 1570 tot 1590, Franse troepen verwoestten haar in 1678 en het huidige bouwwerk werd in 1699 herbouwd. In 1801 werd de Hochrhein een staatsgrens; in 1979 kwam de brug weer in bezit van Bad Säckingen.

De brug heet in het Duits Holzbrücke en in Zwitserland Säckingerbrücke. Bij de wederopbouw van 1570 tot 1590, na overstromingen van de Rijn, werd een brugkapel ingericht. Sinds 1979 is de brug alleen voor fietsers en voetgangers; het autoverkeer gebruikt de nabije Fridolinsbrücke.

De brug is alleen voor voetgangers en fietsers; gemotoriseerd verkeer steekt over via de Fridolinsbrücke ten westen ervan, geopend in 1979. De staatsgrens loopt door het midden van de overspanning, sinds 2023 gemarkeerd door een historische grenspaal uit 1810 bij meter 110. Het dek is 3,4 tot 5,0 meter breed, dus de overdekte doorgang deel je met tegenliggers te voet en op de fiets.

Tot 2014 waren de stenen pijlers van de brug nog voorzien van actieve springladingen: het Zwitserse leger hoefde in geval van verdediging alleen ontstekers te plaatsen om de brug op te blazen. De lading van vermoedelijk enkele honderden kilo's TNT werd bij de restauratie ontdekt en verwijderd.