Taubenloch, Kloof in Biel/Bienne, Zwitserland
Taubenloch is een canyon die zich ongeveer 2 kilometer uitstrekt tussen Frinvillier en Bözingen, met de rivier Suze die door steile kalkstenen kliffen stroomt. De rotsenwanden langs de waterloop vormen een opvallende geologische formatie met verschillende lagen.
De naam Taubenloch duikt voor het eerst op in een document uit 1532. In de Romeinse tijd was de kloof nog niet begaanbaar: de weg van Petinesca liep langs de westelijke schouder van de Bözingenberg naar Frinvillier en verder door de kloof van Rondchâtel; resten zijn bij de Martinsklafter te zien. De weg Biel–Sonceboz opende in 1859 na negen jaar bouwen, met de eenboogbrug Tubelochbrügg als kernstuk. In 1874 volgde de Jurabahn, die de kloof tot vandaag vooral in twee tunnels doorkruist.
De naam Taubenloch duikt voor het eerst op in een document uit 1532. Taalkundige Andres Kristol leidt hem niet van duiven af, maar van een Alemannische vorm «Dubeloch», van de Keltische wortel dubo- voor zwart, zoals in de Doubs of de Twannbach. Een legende vertelt dan weer van een meisje La Colombe dat in de kloof sprong om aan de tiran van Rondchâtel te ontkomen.
Het voetpad door de kloof werd in 1889 aangelegd op initiatief van de SAC, en in datzelfde jaar werd de Taubenlochgesellschaft opgericht voor het onderhoud ervan. Het traject van Bözingen naar Frinvillier is ongeveer twee kilometer lang. Het pad is meermaals gesloten na steenslag, onder meer twee jaar vanaf 2003 en na 1 augustus 2009; informeer u voor vertrek over de actuele toestand.
De kloof bereikt een hoogte van 448 meter en toont diverse geologische formaties die door de continue stroming van de Suze over millennia zijn uitgesleten. Dit voortdurende werk van water heeft de rotspatronen en structuren van vandaag gevormd.
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 94.214 bijdragers wereldwijd.
