Fischingen Abbey, Benedictijner klooster in Fischingen, Zwitserland

De abdij van Fischingen is een benedictijns klooster aan de bovenloop van de Murg in het kanton Thurgau, gesticht in 1138. De abdijkerk werd gebouwd tussen 1685 en 1687, de kloostergebouwen deels herbouwd van 1753 tot 1761 naar plannen van Johann Michael Beer von Bildstein. De geplande westvleugel werd nooit begonnen, waardoor het barokke complex onvoltooid bleef. De fresco's in het Psallierchor zijn gesigneerd door Johann Jakob Zeiller uit Reutte.

Het klooster werd in 1138 gesticht door bisschop Ulrich II van Konstanz en diende aanvankelijk als onderdak voor pelgrims die tussen Konstanz en de abdij van Einsiedeln reisden. Deze strategische ligging maakte het een belangrijk stopplaats op een belangrijke pelgrimsroute.

De heilige Idda van Toggenburg, die rond 1200 in een kluis bij de abdij woonde, ligt begraven in een kapel naast de abdijkerk, ingewijd in 1705. In 1138 gesticht als dubbelklooster voor monniken en nonnen, bood Fischingen pelgrims op weg van Konstanz naar Einsiedeln onderdak in zijn herberg.

Het terrein kan het hele jaar door worden verkend en geleide tours geven inzicht in de ruimtes en hun geschiedenis. Het klooster fungeert ook als conferentiehotel met restaurantfaciliteiten, dus de bezoekuren zijn op specifieke momenten vastgesteld.

Op zijn hoogtepunt rond 1210 was het klooster thuisbasis voor een ongebruikelijk grote gemeenschap van monniken en nonnen die samen binnen het complex woonden. Deze grootte maakte het tot een opmerkelijk centrum van het monastieke leven in de regio.