Saint-Léonard underground lake, Ondergronds meer in Saint-Léonard, Zwitserland.

Het ondergrondse meer van Saint-Léonard ligt in de heuvel Châtelard en meet 260 m lang en 29 m breed, met water van constant 11 °C. Het gesteente bestaat uit gips, schist en marmer dat door sijpelend water is opgelost; ijzerhoudende klei dicht de meerbodem af. Beige en grijze rotsmassa's zakken in het donkere water, en geel licht valt op de wanden van een ruimte achter een lage opening.

De grot was al lang bij de inwoners bekend en werd in 1943 voor het eerst onderzocht door Jean-Jacques Pittard, vergezeld door Jacques Della Santa. De aardbeving van 1946 bij Sierre verlaagde het waterpeil, en twee plaatselijke bewoners stelden de grot in 1949 open voor bezoekers. In 2000 viel een blok van twee ton naar beneden, waardoor de grot tot 2003 gesloten bleef na verstevigingswerken van meer dan 2,5 miljoen Zwitserse frank.

Aan het einde van de grot staat een standbeeld van de heilige Barbara, patrones van geologen, dat waakt over wie zich op het meer waagt. Drie boten liggen opzettelijk gezonken op de meerbodem om bezoekers een extra bezienswaardigheid te bieden.

De ingang van de grot ligt aan de voet van de wijngaarden van Saint-Léonard, tussen Sion en Sierre. Het water blijft op 11 °C, dus neem een jas mee. De bezoeken vinden dagelijks plaats van 19 maart tot 1 november; drie boten vervoeren elk ongeveer 40 passagiers. Het uiteinde van het meer is versperd door neergestort gesteente, en de droge zalen die in 1956 daarachter werden ontdekt, zijn niet toegankelijk.

Drie boten liggen opzettelijk op de bodem van het meer, zodat bezoekers onder het wateroppervlak iets te ontdekken hebben. Verder in de grot staat een beeld van de heilige Barbara, patrones van de geologen, dat waakt over wie het water op gaat.