Lago di Luzzone, Bergstuwmeer in Bleniodal, Zwitserland.

Lago di Luzzone is een stuwmeer op 1606 m in het bovenste Bleniodal in Ticino, tegengehouden door de gebogen betonnen Luzzone-boogdam, voltooid in 1963 en in 1997–1998 met 17 m verhoogd. De lichtgrijze stuwzijde, met zwakke verticale stortnaden, sluit een smal dal; op de kruin staan een dunne borstwering en een klein kastvormig bouwwerk, en van links nadert een verharde weg met een lage muur. Erachter vult donkerblauw water het bekken, het gladde oppervlak doorsneden door smalle inhammen, met lichtbruine oevers en een breed oeverplateau bij de dam.

De boogdam van Luzzone werd in 1963 voltooid naar een ontwerp van ingenieur Alfred Stucky. Voor de bouw werd de capaciteit van de toegangsweg naar Blenio vergroot en werd boven de oude weg een nieuwe weg door de Galleria della Töira aangelegd. In 1997–1998 werd de muur 17 meter verhoogd, waardoor de kruin op 1609 m ligt; het laagste peil van het meer is 1435 m.

Het stuwmeer en de bijbehorende centrales worden beheerd door Blenio Kraftwerke AG uit Locarno. Het water wordt eerst gebruikt in de centrale van Olivone, daarna naar het stuwbekken Malvaglia geleid en in de centrale van Biasca nogmaals voor stroomopwekking benut. De dam bereikt men via een weg met veel haarspeldbochten vanuit het dorp Ghirone.

De dam bereikt u via een weg met veel haarspeldbochten vanuit Ghirone; de weg boven het oude tracé loopt door de Galleria della Töira, aangelegd om de toegangscapaciteit tijdens de bouw van de dam te vergroten. Voor de winterdienst is ook een kabelbaan beschikbaar. De kruin ligt op 1609 m en het stuwmeer kan tot 1435 m zakken.

De damwand draagt de langste kunstmatige klimroute ter wereld, aangelegd in 1999: meer dan 650 grepen en haken over 165 meter en vijf touwlengtes, met moeilijkheidsgraad 6+/7− op de UIAA-schaal voor het laatste overhangende deel. De laagste grepen zitten enkele meters boven de grond om toevallige bezoekers te ontmoedigen; gebruik vereist een vergoeding en een borgsom.