Kloster Seedorf, Benedictijner abdij in Seedorf, Zwitserland

Kloster Seedorf is een Benedictijnse vrouwengemeenschap in een gebouw met een kerk gebouwd tussen 1695 en 1699. Het heiligdom combineert een muurdraagstructuur met een gewelfd centraal koor.

Het Lazaristenhuis in Seedorf werd in 1197 gebouwd, maar de exacte stichtingsdatum van het klooster is onbekend en ligt waarschijnlijk in de eerste helft van de 13e eeuw. Het mannenklooster werd in 1413 opgeheven en nadat in 1518 veel nonnen aan de pest waren gestorven, doofde het vrouwenklooster rond 1526 uit. In 1559 stichtten benedictinessen uit Claro in Ticino de abdij, die vanaf 1642 onder de geestelijke leiding van Einsiedeln stond.

De naam van het klooster komt van de Orde van Sint-Lazarus, die hier een hospitaal voor melaatsen beheerde; het zusterhuis en het broederhuis vormden een dubbelklooster. Het altaarstuk van 1598 van de uit Antwerpen afkomstige Denys Calvaert toont de opwekking van Lazarus, met Marta en Maria, de abt en de abdis en de schenker Jakob Arnold. In 2009 vierde de abdij haar 450-jarig jubileum.

De abdij ontvangt gasten en de elf zusters voorzien in hun levensonderhoud met kunstnijverheid, landbouw en gastvrijheid. De in 1700 ingewijde barokkerk is het middelpunt van een bezoek; het klooster ligt in Seedorf in het kanton Uri en de gemeenschap vierde in 2009 haar 450-jarig jubileum.

Dit is het enige vrouwenklooster in Kanton Uri, waar zeven zusters volgens de Regel van Sint Benedictus leven. Zo'n kleine contemplatieve gemeenschap is vandaag zeldzaam in het Alpengebied.