Aar Glaciers, Gletsjersysteem in de Berner Alpen, Zwitserland

De Aar-gletsjers zijn twee verbonden ijssystemen, de Unteraargletscher en Oberaargletscher, gelegen in de Berner Alpen en als bron van 's Zwitserlands langste rivier. Deze bevroren massa's vormen een dramatisch berglandschap dat van te voet kan worden verkend.

Het wetenschappelijk onderzoek begon in 1827 met Franz Joseph Hugi, gevolgd door Louis Agassiz, Édouard Desor, Carl Vogt en Hercule Nicolet tussen 1840 en 1853, die de stroomsnelheid van het ijs bestudeerden. Hugi's onderzoekshut op de gletsjer verschoof 100 m tot 1830, 724 m tot 1836 en 1428 m tot 1842. Tijdens de laatste koudeperioden reikten de gletsjers veel verder noordwaarts en verenigden zich in het Mittelland met de Rhônegletsjer en de Rijngletsjer.

De naam „Aargletscher” geldt in het Duits voor één gletsjer en voor meerdere, alleen het lidwoord verschilt. De gletsjers voeden de Aare, die ontspringt aan de Oberaargletscher en kort daarna het smeltwater van de Unteraargletscher opneemt. De nabije toppen van de Aarhörner reiken boven 3600 meter, twee ervan boven 4000 meter.

Het beste moment om te bezoeken is tijdens de warmere maanden wanneer paden en bergpassen beter begaanbaar zijn zonder zware sneeuw en ijs. De toegang is via de Grimselpassweg, die ook naar het hospice-gebouw leidt waar overnachting en voedsel beschikbaar zijn.

De Oberaargletscher vertoont bijzonder zichtbare gletsjerbeken en scheuren die wandelaars van dichtbij kunnen waarnemen bij hun nadering. De kloof onder deze ijsmassa onthult hoe gletsjers het landschap blijven vormen door erosie en smeltwater.