Allalinhorn, Bergpiek in Wallis, Zwitserland

De Allalinhorn is een 4.027 m hoge top in de Penninische Alpen van Wallis, Zwitserland, in de Mischabelkam tussen het Saastal en het Mattertal, ongeveer zeven kilometer ten zuidzuidwesten van Saas-Fee. Vier gletsjers omringen hem: de Feegletscher in het noorden, de Hohlaubgletscher in het noordoosten, de Allalingletscher in het zuidoosten en de Mellichgletscher in het zuidwesten. Vier graten lopen naar de top, maar behalve de oostelijke Hohlaubgrat verdwijnen ze vlak onder de top onder een dikke ijskap.

Heinrich Michaelis stak in 1828 de Allalinpas over en opende zo de route naar de zuidwestelijke graat. Op 28 augustus 1856 bereikte de Londense advocaat Edward Levi Ames de top met Franz Andenmatten en een gids uit de familie Imseng uit Saas-Grund. De noordwestelijke graat, de huidige normale route, werd op 1 augustus 1860 voor het eerst beklommen door Andenmatten met Sir Leslie Stephen en anderen.

De top staat dicht bij Saas Fee, waar bergbeklimmers sinds lange tijd traditionele routes volgen die klimmers met de hoogalpiene omgeving verbinden. Deze paden vertegenwoordigen hoe de bergcultuur van de regio haar praktijken door de tijd heen handhaaft.

De Metro Alpin eindigt bij station Mittelallalin op 3.457 m en laat op de normale route, de westnoordwestgraat (moeilijkheidsgraad F), nog ongeveer 500 hoogtemeters over. De route steekt de Feejoch over en loopt onder de séracs van de noordwand door, waar gletsjerspleten een reëel gevaar vormen; onervaren bergbeklimmers gaan met een berggids of hebben training in spletenredding nodig.

In de winter wordt de top tijdens het winterseizoen 's nachts verlicht, een detail dat vanuit Saas-Fee te zien is. De berg wordt omringd door vier gletsjers: de Fee-, Hohlaub-, Allalin- en Mellichgletsjer. De klemtoon op de laatste lettergreep wijst op een voor-Germaanse oorsprong; in 1840 bracht Christian Moritz Engelhardt de naam in verband met Arabisch ala ain, 'bij de bron'.