Jungfrau, Alpentop in Berner Alpen, Zwitserland
De Jungfrau reikt tot 4.158 m op de grens van de kantons Bern (Lauterbrunnen) en Wallis (Fieschertal) en is na de Finsteraarhorn en Aletschhorn de derde top van de Berner Alpen. Met de Mönch en Eiger vormt ze een 10 km lange wand boven de dalen van Lauterbrunnen en Grindelwald. De hogere delen en de westflank bestaan uit kristallijne gneis en glimmerschiefer, de noordwestflank uit Jura- en Krijt-sedimentgesteente dat over het basement is geschoven.
Johann Rudolf en Hieronymus Meyer uit Aarau bereikten de top op 3 augustus 1811 met de Walliser gemzenjagers Alois Volken en Joseph Bortis, na vanuit het noorden de Beichpas en de Lötschenlücke te zijn overgestoken. Een directe route langs de noordzijde kwam er pas in 1865. De Jungfraubahn, gepland tot onder de top, werd in 1912 slechts tot de Jungfraujoch-zadel voltooid.
De naam komt waarschijnlijk van Jungfrauenberg, de oude naam van de Wengernalp, de weide tegenover de noordwand, die toebehoorde aan de nonnen van het klooster van Interlaken. In de romantische literatuur werd de top als godin verheerlijkt; na de beklimming van 1811 heette hij schertsend "Mme Meyer". Schiller vermeldt hem in Wilhelm Tell (1804), Byron situeert scènes van Manfred (1817) op het massief.
De Jungfraubahn, oorspronkelijk gepland onder de top, werd pas in 1912 voltooid tot de Jungfraujoch-zadel op 3.454 m, bereikt vanaf Kleine Scheidegg. De normale route naar de top begint bij de Mönchsjochhütte (3.657 m) en duurt 4 tot 5 uur via de Rottalsattel en de zuidoostgraat.
De naam komt waarschijnlijk van de Wengernalp, de weide tegenover de noordwand, Jungfrauenberg genoemd naar de nonnen van het klooster van Interlaken die haar bezaten. Na de eerste beklimming in 1811 kreeg de nog onbetreden top de bijnaam "Madame Meyer".
De community van nieuwsgierige reizigers
AroundUs brengt duizenden geselecteerde plaatsen, lokale tips en verborgen pareltjes samen, dagelijks verrijkt door meer dan 95.006 bijdragers wereldwijd.