Hausstock, Bergtop in de Glarner Alpen, Zwitserland

De Hausstock is een 3158 m hoge top in de Glarus-Alpen op de grens van Glarus en Graubünden, boven de dalen van de Linth, de Sernf en de Vorderrhein. De bovenste flanken bestaan uit Verrucano op krijt en flysch van de Glarner overschuiving, zichtbaar rond 2950 m. Een 2 km lange kam verbindt hem in het zuidwesten met de Ruchi (3107 m).

In oktober 1799 trok de Russische generaal Alexander Suvorov met zijn leger terug over de Panix-pas onder de Hausstock om te ontsnappen aan de Franse revolutionaire troepen in Italië. De oversteek wordt vaak genoemd in Britse berggidsen uit de negentiende eeuw, en een plaquette in Pigniu herdenkt de gebeurtenis. De eerste gedocumenteerde beklimming van de top vond plaats in 1832, volgens de Amerikaanse bergbeklimmer W. A. B. Coolidge.

De Hausstock was in de negentiende eeuw al een bekend doel voor Britse en Amerikaanse bergbeklimmers, en William Martin Conway nam hem op als etappe van zijn "North Tour through the Alps". De Ierse natuuronderzoeker John Ball beschreef de tocht over de Panixpas onder de berg in verschillende werken. De Panixerpasshütte in de pas dient vandaag de klimmers.

De gebruikelijke beklimming begint in Elm, het hoogste dorp onder de berg, en de Panixerpasshütte in de Panixpas dient als uitvalsbasis. De zuidgraat vanaf de Piz Fluaz heeft moeilijkheidsgraad ZS en wordt vlak voor punt 3096 hoogalpien, terwijl de oostgraat en de oostflank makkelijker zijn (WS). Een tweedaagse tocht vanuit het Vorderrheintal gaat via de Kistenpass, de Muttseehütte en de Hintersulzlücke en terug over de gletsjer da Mer en de Panixpas, met vaste touwen en licht klimwerk.

Op ongeveer 2.950 meter hoogte is de Glarner overschuiving zichtbaar als een lijn waar 250 tot 300 miljoen jaar oud Verrucano-gesteente direct op 35 tot 50 miljoen jaar oude flysch ligt. Deze overschuiving werd in 2008 tot geotoop verklaard en opgenomen in het UNESCO-werelderfgoed onder de naam Swiss Tectonic Arena Sardona.