Indigenous Peoples Space, Federaal erfgoedgebouw aan Wellington Street, Ottawa, Canada

De Indigenous Peoples Space gebruikt het drie verdiepingen tellende, kubusvormige beaux-artsgebouw aan Wellington Street 100, ontworpen door de Amerikaanse architect Cass Gilbert en uitgevoerd in Indiana-kalksteen met fijn gebeeldhouwde klassieke details op de hoofdfaçades. Binnen bekleden Vermont-marmer en eikenhouten panelen van vloer tot plafond de grote verkeersruimtes. Drie inheemse architectenbureaus passen de schil aan om inheemse waarden te weerspiegelen.

Het gebouw kwam in 1931 gereed als eerste permanente ambassade van de Verenigde Staten in Canada, ontworpen door de Amerikaanse architect Cass Gilbert; in 1932 opende het als Amerikaanse legatie en in 1934 als volwaardige ambassade. Nadat de ambassade in 1999 naar een locatie ten westen van Parliament Hill verhuisde, stond het leeg. Op National Indigenous Peoples Day 2017 kondigde premier Justin Trudeau aan dat het de Indigenous Peoples Space zou worden voor First Nations, Inuit en Métis.

Het gebouw moet de culturen van de Eerste Volkeren, Inuit en Métis samen vertegenwoordigen, een partnerschap dat werd uitgebreid tot vier toen de Algonquin Anishinabeg Nation toetrad na de honger- en waterstaking van 41 uur van opperhoofd Verna Polson bij de ingang in de zomer van 2019. De Algonquin beroepen zich erop dat de locatie op hun niet-afgestane grondgebied ligt. De Indigenous Task Force van het Royal Architectural Institute of Canada, 30 inheemse architecten, studenten en academici, wierp tegen dat de Beaux-Arts-stijl aan koloniaal gezag doet denken.

Het gebouw staat aan 100 Wellington Street, direct ten zuiden van Parliament Hill in blok 2 van het parlementaire gebied, met ook 119 Sparks Street erbij. Het is gesloten voor het publiek terwijl drie inheemse architectenbureaus de herbestemming uitvoeren, dus voorlopig is alleen de buitenkant te zien. De gevels van Indiana-kalksteen staan in een rij van vergelijkbaar geschaalde gebouwen.

De Algonquin Anishinabeg-natie, op wier niet-afgestane grond het gebouw staat, werd aanvankelijk buiten het project gehouden. Opperhoofd Verna Polson begon in de zomer van 2019 een honger- en waterstaking bij de hoofdingang; na 41 uur maakte de federale regering de natie tot vierde partner.