Grand Harbour Lighthouse, Maritieme navigatiestructuur op Grand Manan Island, New Brunswick, Canada

De Grand Harbour Lighthouse is een vuurtoren op Grand Manan Island in New Brunswick met een vierkante houten toren en een aangebouwd huis voor de vuurtorenbewaarder. De constructie was compact en functioneel ontworpen om bestand te zijn tegen de ruwe kustomstandigheden.

De eilandbewoners vroegen in 1878 de regering van New Brunswick om een vuurtoren bij Grand Harbour; hij werd gebouwd voor 1.050 dollar op grond van 150 dollar en op 10 oktober 1879 voor het eerst ontstoken. Stormen beschadigden hem herhaaldelijk, wat leidde tot reparaties in 1891 en een beschermende muur in 1898. Op 1 augustus 1963 buiten dienst gesteld nadat het licht op de golfbreker bij Ingalls Head in gebruik kwam, stortte hij op 19 november 2013 in tijdens een storm.

Het gezin van de vuurtorenwachter woonde in een aan de vierkante houten toren vastgebouwde woning, en de laatste wachter vertrok toen het licht op 1 augustus 1963 buiten gebruik werd gesteld. Na de storm van november 2013 die het gebouw verwoestte, verzamelden vrijwilligers de overgebleven interieurdelen en gaven ze aan het museum van Grand Manan Island.

De vuurtoren bestaat niet meer: hij stortte in tijdens een storm op 19 november 2013, dus op Ross Island valt geen toren te bezoeken. Het eiland is onbewoond en alleen per boot bereikbaar via de oversteek van Grand Harbour vanaf Grand Manan; die oversteek hangt van het getij af. Bewaard gebleven interieurdelen zijn door vrijwilligers verzameld en aan het museum van Grand Manan gegeven.

In 1999 riep Lighthouse Digest de toren uit tot „de meest bedreigde vuurtoren van Noord-Amerika”. Een reddingscampagne, waarbij de eigenaar beloofde publieke giften binnen 60 dagen te verdubbelen, mislukte, en het bouwwerk stortte in tijdens een storm op 19 november 2013. Vrijwilligers verzamelden de overgebleven interieurdelen en gaven ze aan het museum van Grand Manan.