Ramparts of Quebec City, Stadsmuren in La Cité-Limoilou, Canada.

De stadsmuren van Quebec zijn een muur van ruw behakte grijze stenen die het westelijke uiteinde van de bovenstad van Vieux-Québec over 4,6 kilometer omsluit; de zuidelijke delen maken deel uit van de Citadel. De muur heeft een vlakke, gekanteelde top met ronde bastions; bij de poorten ligt een grote rondboog voor voertuigen naast een kleinere spitsboog in de voet van een ronde toren met een steil donkergroen kegeldak, naast een vierkante toren met piramidedak.

De eerste echte stadsmuren van Québec verrezen in 1690, na de val van Port-Royal, en werden in 1693 versterkt tot elf redoutes verbonden door palissaden. In 1745, na de inname van Louisbourg, gaf gouverneur Beauharnois opdracht tot een stenen omwalling verder westwaarts, naar ontwerp van Chaussegros de Léry. Britse ingenieurs breidden die vanaf 1820 uit en voltooiden de Citadel eind jaren 1830; in 1837 stonden er ongeveer 300 kanonnen op de wallen.

De vier stadspoorten dragen namen uit het verleden van de stad: Porte Saint-Jean en Porte Saint-Louis dateren van 1694, Porte Prescott van 1797 en Porte Kent van 1879, genoemd naar de vader van koningin Victoria. Alle werden rond 1871 afgebroken en later herbouwd, de laatste in 1983. Lord Dufferin, gouverneur-generaal van 1872 tot 1878, zette de wederopbouw door.

De bovenwandeling is toegankelijk via trappen bij verschillende poorten, waaronder Porte Saint-Louis en nabij Terrasse Dufferin, en blijft het hele jaar door open voor wandelen. In de winter kunnen sneeuw en ijs de paden glad maken, dus bezoekers moeten stevig schoeisel dragen en wandelstokken meenemen indien nodig.

De vier huidige poorten zijn niet origineel: de Porte Saint-Jean werd in 1939 herbouwd, de Porte Saint-Louis rond 1880, de Porte Prescott in 1983, en de Porte Kent dateert van 1879. Lord Dufferin, gouverneur-generaal van 1872 tot 1878, zorgde voor de herbouw van de gesloopte poorten. In 1837 werden ongeveer 300 kanonnen langs de muur opgesteld.