Georges Island Lighthouse, Maritieme vuurtoren in South End, Halifax, Canada

De vuurtoren op Georges Island is een witte betonconstructie met rode verticale strepen en een rode koepel, ongeveer 16 meter hoog staande op een eiland in de haven van Halifax. De achthoekige toren is een geautomatiseerde navigatiesteun die het maritieme verkeer van de regio blijft bedienen.

De oorspronkelijke houten toren gebouwd in 1876 werd in 1916 vernietigd door brand, wat leidde tot de constructie van de huidige betonnen structuur in 1917. Deze vervanging was ontworpen om de maritieme navigatie op lange termijn betrouwbaar te dienen.

Georges Island is vernoemd naar koning George II en de militaire rol gaat veel verder terug dan de vuurtoren: in 1750 werd er een batterij geplaatst, tijdens de deportatie van de Acadiërs van 1755–1763 diende het eiland als gevangenis, en in 1798 werd een stervormig fort gebouwd, waaraan in 1812 een Martello-toren werd toegevoegd. Het eiland werd in 1965 uitgeroepen tot National Historic Site; de vuurtoren doet nu dienst als museum.

De vuurtoren staat op Georges Island in de haven van Halifax en is alleen per boot bereikbaar; het bakstenen huis van de vuurtorenwachter staat nog enkele honderden voet ten noorden van de toren. Het terrein is een National Historic Site en de toren doet nu dienst als museum. Voor het aan land gaan is vooraf toestemming nodig, dus informeer u voor vertrek.

In de zomer van 2006 gebruikte de Amerikaanse marine de vuurtoren voor oefeningen. Het register van vuurtorenwachters noemt Robert Ross, in dienst van 1876 tot 1920, en Victor Maynard Matthews, wachter van 1946 tot 1964.