Jones Falls Dam, Boogdam en sluizensysteem in Rideau Lakes, Ontario, Canada.

De Jones Falls-dam is een stenen boogdam in het Rideau Canal bij Rideau Lakes, Ontario, gebouwd tussen 1828 en 1831. Het metselwerk van Potsdam-zandsteen is 17,3 m hoog vanaf de rotsfundering, 8,2 m dik aan de basis en 3,7 m aan de top, met een aardebaan die ongeveer 1,2 m toevoegt. Voor de bewerkte stenen ligt een 1,5 m dikke laag gegoten breuksteen, gebruikt omdat geschikte klei opraakte; de stortebedbekleding reikt ongeveer 50 m ver.

Deze structuur werd voltooid in 1831 als de hoogste dam in Noord-Amerika op dat moment, gebouwd over meerdere jaren onder Britse Koninklijke Ingenieurs. Zijn constructie vertegenwoordigde een belangrijk ingenieurswerk voor de ontwikkeling van waterwegen in het vroege negentiende-eeuwse.

De stenen wand van de dam bezorgde hem de bijnaam Whispering Dam: wie aan het ene uiteinde op normale toon spreekt, is aan het andere uiteinde te horen, doordat het geluid langs het gebogen metselwerk reist. In de stenen zijn nog de kuiltjes te zien van de grote houten tangen waarmee ze werden opgetild.

De dam ligt aan de kop van een rotskloof, halverwege de vroegere stroomversnellingen, met de sluizen ernaast. De in 1827 aangelegde weg van de groeve bij Elgin naar Jones Falls diende voor het steentransport en is nog steeds de toegang. Te voet gaat men tussen de damkruin en de sluiskamers; de boogvormige wand en de tangputjes in de stenen zijn wandelend te zien.

De steenconstructie creëert verrassende geluidseffecten waar stemmen en geluiden langs het oppervlak weerklinken, wat een ongebruikelijke akoestische eigenschap van de structuur oplevert. Veel bezoekers ontdekken dit fenomeen onverwacht terwijl ze over de dam lopen.