Bank of Upper Canada Building, Nationale historische locatie in Toronto, Canada.

Het Bank of Upper Canada Building is een drie verdiepingen tellend kalksteengebouw aan 252 Adelaide Street East, met een symmetrische neoklassieke gevel van ruwweg gelaagde lichtbruine steen boven een verhoogde basis. De centrale ingang heeft een uitspringend portiek van vier zuilen op hoge sokkels, een balkon met zwarte metalen leuning en een terugliggende rondboogdeur met bovenlicht. Het grijze leien dak draagt een centrale topgevelkapel en twee topgevelkapellen aan weerszijden. Het ontwerp wordt toegeschreven aan William Warren Baldwin, mogelijk Francis Hall; het Dorische portiek werd in 1843 toegevoegd door John George Howard.

De bank opende in 1821 in een nabijgelegen winkel en verhuisde in 1827 naar dit gebouw, toen een van de weinige stenen gebouwen van York. Tijdens de opstand van 1837 marcheerden de hervormers van William Lyon Mackenzie over Yonge Street om het hier opgeslagen goud te stelen, wat mislukte. De bank ging in 1866 failliet en kwam onder curatele; het pand werd in 1870 verkocht aan de De La Salle Broeders, die in 1871 ernaast een rooms-katholieke jongensschool bouwden.

Het gebouw toont vroeg-Canadees bankontwerp door middel van dubbelkolommen en een verhoogd entreepodium dat het belang van de instelling weerspiegelde. Deze kenmerken waren typisch voor financiële gebouwen die vertrouwen en veiligheid moesten uitstralen.

Het gebouw ligt aan Adelaide Street East in het Old Town-district van Toronto en is makkelijk herkenbaar vanaf straat. Omdat het nu kantoorruimtes huisvest, moeten bezoekers vooraf de toegankelijkheid controleren.

Tijdens de rebellie van 1837 marcheerden William Lyon Mackenzie en de hervormers over Yonge Street om het goud in de bank te stelen; de aanval mislukte. Het gebouw geldt bovendien als waarschijnlijk het oudste als bank gebouwde pand in Canada.