Petit Champlain, Historisch winkeldistrict in Lower Town, Quebec, Canada

Petit Champlain is een commerciële zone in de benedenstad van Québec, rond de rue du Petit-Champlain, een voetgangersstraat van ongeveer 275 meter aan de voet van de Cap Diamant. De straat loopt tussen grijze gebouwen van ruwe steen met steile zadeldaken en rijen dakkapellen; witte kozijnen sieren de ene gevel, gele de andere, en een hoger gebouw met ronde toren sluit het einde af.

Begin 18e eeuw heette de straat rue des Meulles, genoemd naar intendant Jacques de Meulles; in de 19e eeuw noemden Engelstalige bewoners haar Little Champlain Street om haar te onderscheiden van de nieuwe rue Champlain dichtbij. Medio 19e eeuw was de buurt vervallen en blootgesteld aan steenslag van de rotswand. In 1977 kochten ondernemer Gérard Paris en architect Jacques de Blois acht gebouwen voor restauratie, in 1982 nog negen met SODEC; in 1985 verenigden de ambachtslieden zich in een coöperatie.

Ambachtslieden verkopen hun werk in kleine winkels terwijl muzikanten optreden in ruimtes verspreid over het gebied. De buurt blijft een actief centrum voor lokaal handwerk en creatieve uitdrukking.

De wijk is te voet bereikbaar en kan worden bereikt met een tandradbaan vanuit de bovenstad of via een steile stenen trap. De smalle straten kunnen in nat weer glad worden, dus stevig schoeisel wordt aanbevolen.

De kabelbaan van Vieux-Québec verbindt Petit Champlain met de Terrasse Dufferin; het benedenstation ligt in het Maison Louis-Jolliet aan de rue du Petit-Champlain 16. De rode deur aan de straat, een nooduitgang van het Théâtre Petit Champlain, fungeert in de Zuid-Koreaanse serie Guardian: The Lonely and Great God (2016) als portaal tussen Seoel en Quebec City; fans fotograferen haar nog steeds.